مواد ضد عفونی کننده

اولین بار در سال ۱۹۵۰ در مجله مهندسی غذایی گرینسپن و مارگولیس پر استیک اسیدرا به ثبت رساندند و با توجه به محدودیت هایی که کلر ایجاد میکرد,ابتدا به طور خاص پر استیک اسید در تصفیه فاضلاب به کار برده شد و سپس در بسیاری از خدمات بهداشت عمومی پر استیک اسید جایگزین کلر شد.

دلیل گرینسپن و مارگولیس احساس نیاز به توسعه مواد ضد عفونی کننده جدید بود ، زیرا کلر ، عامل استریل غالب آن زمان بود که عملکرد ناکافی در برخی موارد از قبیل استریل کردن خط تولید نشان داده بود اگر چه عوامل دیگر از قبیل هیپوکلرید سدیم موثر بودند اما سازگاری پر استیک اسید با محیط زیست و عدم تجزیه مواد شیمیایی به مواد سمی برای انسان و محیط زیست وبرآورده کردن هدف اصلی تصفیه فاضلاب که حذف مواد سمی ، آلودگی ها و میکروب ها از فاضلاب که به گیاهان ، حیوانات ، مردم و چرخه آب آسیب می رساند است از مزایای این ماده بود.

با این حال استفاده از پر استیک اسید در تصفیه فاضلاب از سال ۱۹۹۸ رایج و مرسوم شده است.

امروزه پر استیک اسید برای ضد عفونی تجهیزات پزشکی استفاده می شود و برای جلوگیری از تشکیل فیلم زیستی در صنایع خمیر. در تصفیه آب به عنوان مواد ضد عفونی کننده و برای ضد عفونی نهایی استفاده شده است.
پر استیک اسیداسید برای گندزدایی آب برج خنک کننده مناسب است همچنین برای جلوگیری از تشکیل بیوفیلم و کنترل باکتری لژیونلا نیز موثر است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *